Zo, het slaapgebrek is weer enigzins ingehaald en de alcoholdampen weer wat opgetrokken.
Twee heerlijke dagen op Texel met zoals het hoort in de Rock&Roll hoogte en diepte punten. Eerst maar de dieptepunten, dan hebben we dat vast gehad: 1. Het KUT weer (zaterdagmiddag viel het mee) 2. Eén legendarisch slechte set op zaterdag (waar we vooral zelf last van hadden) 3. Een arm uit de kom gezongen door Martijn (stug doorzingen en terugdrukken dat ding).
De hoogtepunten dan, die waren er gelukkig ook in overvloed. Vijf sets die heel gezellig waren met dancende/hossende mensen voor het podium (U2!!!), en een super gezellig café met een zéér relaxede cafébaas (kan het niet wat harder, ja dat kan zeker!).
Ook leuk trouwens als je s'avonds naar bed gaat met So What van Metallica nog in je hoofd, je er vervolgens mee opstaat en dan dit bord tegenkomt:
We hopen snel nog eens terug te keren met wat beter weer en wat meer bezoekers om wraak te nemen op die ene set en er nóg harder tegen aan te gaan!
